اسفند, ۱۳۹۷ بدون نظر دپارتمان معماری و ساختمان, مقاله معماری, موسسه معنا

دفاتر مرکزی آپارات

شناسنامه طراحی دفتر آپارات بشرح زیر است:

معماران : کستیک

مکان : ایران، استان تهران، تهران، مدرس

تیم طراحی : مهدی علی بخشیان، رضا ضیا، علیرضا شکوری، مریم لاله، امیرعلی علی بخشیان، کانر ون کلیو، علی ساسانیان،سروش ساسانیان

محیط : ۶۰۰٫۰ m

سال انجام پروژه : ۲۰۱۶

عکاسی : استودیوی دید

از طرف معمار : طرح اولیه دفاتر مرکزی آپارات (شناخته شده به عنوان یوتیوب ایران)، بر پایه دو موضوع اساسی شکل گرفت. اولاً، ما به تحلیل چگونگی بازتعریف و ایجاد فضای بازی که باعث برانگیختن همکاری هدایت شونده میان کارکنان ساختمان ایجاد شده باشد پرداختیم. دوماً، ایجاد فضاهای فرعی را برای دفاتر مستقلی که می‌توانند از تعامل‌های بالقوه از طریق زنجیره‌ای از محیط‌های مشترک مرتبط از درون در محدوده محیط دفتر بهره ببرند کاوش کردیم.

حد فاصل نظری

ایده ساخت یک ساختمان درون ساختمانی دیگر با گسترش حد فاصل‌های بین راهرو‌ها و دفاتر مورد بررسی قرار می‌گیرد. مانند نحوه اتصال خشکی و دریا توسط یک خط ساحلی، حد فاصل میان راهرو و دفتر جاییست که پویش طراحی کستیک متولد شد. کاوش و گسترش دادن این حد فاصل، طراحی و ساخت اتصال‌ها، فضاهای خالی با ارتفاع دوبرابر، گلدان‌ها و دیدهای مشترک، برای فضای آپارات کارآمدی دو چندان به ارمغان آورد. در اثر شفافیت به وجود آمده توسط  فضا‌های خالی، مکالمات میان کارکنان در طبقات بالایی و پایینی در طول ساعات کاری با بازده بالاتری انجام می‌شوند. دیوارهای شیشه‌ای امکان بهره‌مندی از نور و گردش هوای طبیعی را به هر یک از ۷۵ استیشن کاری در تمام فضای دو طبقه ۶۰۰ متر مربعی می دهد.

رویداد

هندسه قائم طرح اولیه دفتر با رویدادی خاص که در وسط دفتر اتفاق می افتد مستثنی می‌شود. این رویداد پلکان میانی اصلی است که نه تنها به عنوان سازه‌ای برای جابجایی عمودی میان طبقات عمل می‌کند، بلکه شبیه به یک صحنه که به کارکنان امکان گردآمدن، معاشرت کردن و در برخی مراسم تماشای ویدیوهای پیش‌بینی شده را می‌دهد. ساختار پلکان که روی دو میله فولادی مزین شده، فضای مشخص و نیمه‌ شفافی را برای کافه‌ای در طبقه زیرزمین در اختیار می‌گذارد.

بیشتر بخوانید:

رستوران لوکو(Loco)

با از بین رفتن مرزها، فضای این کافه و چشم انداز بالایی دفاتر راهرویی با هم ترکیب می‌شود. چهارچوب، با استفاده از آجرکاشی ۳۰×۵ cm، ورودی اصلی را با پلکان نیمه عمودی و افقی آن مرتبط می‌کند و ورودی را نیز به صورت یکپارچه به آخرین دیوار طبقه دوم مرتبط می‌کند. دیدن بسیار نزدیک و بسیار دور آجرکاشی‌ها در یک پرسپکتیو موازی، لحظه ورود درک شده را بسط داده و فضا را بزرگتر از واقعیت نشان می‌دهد.

این پلکان، با الهام از طراحی لِــکوربوزیه از ارتفاع و تناسب بدن انسان، به طور موشکافانه انواع کارکردها و کاربردهای ارگونومیک مانند نشستن، جای گیری، ایستادن، خم شدن و نشستن روی پاها را ارائه می‌دهد. این ساختار فولادی از تکنولوژی برش پلاسما برای ایجاد پایه‌های عمود ضخیم ۵ میلی متری بهره می‌برد.

با متصل کردن انحنای این پایه ها، قطعات ۵ میلی متری فولادی برای گام برداشتن روی انحنای پایه‌ها قرار می‌گیرند که سطح ساختاری فولادی یکپارچه‌ای را به وجود می‌آورد. این پایه‌ها با دو نیم کردن دو میله اصلی، فشار حاصل از یک فضای پر ازدحام که ممکن است برای مکالمات روزانه درون طبقه‌ای، همچنین اجتماع ۵۰-۷۰ نفری، یا ملاقات‌های اداری کامل استفاده شود را انتقال می‌دهند.

منبع مقاله:

Archdaily

ترجمه:

موسسه معنا

با دوستانتان به اشتراک بگذارید:

درباره نویسنده

ارسال نظر شما

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.