مهر, 1397 دپارتمان معماری و ساختمان, مقاله معماری, موسسه معنا

مشخصات سبک‌های معماری از دوران باستان تا به امروز- بخش دوم

معمولا تاریخ به صورت خطی آموزش داده می‌شود. در این روش آموزشی، روایت‌های تاریخی مشهور نادیده گرفته می‌شود و تنها بر دنیای مغرب تمرکز می‌شود.

با این حال، این باور وجود دارد که درک این موضوع که یک پدیده منجر به رخ دادن پدیده‌ای دیگر می‌شود، به ما کمک می‌کند که دید وسیعی از تولیدات انسان‌ها در طول زمان به دست آوریم. بهتر است، جنبش‌های مرکزی و سبک‌های مقدسی را که در تاریخ معماری و در طول زمان ظهور کرده‌اند بشناسیم.

این سبک‌ها و جنبش‌ها واکنش‌های پیوسته یا جداگانه نسبت به وقایع هستند. بنابراین، در این مقاله، برخی از تاثیرگذارترین سبک‌ها و جنبش‌ها، ویژگی‌های کلی و منحصر به فردشان را توضیح می‌دهیم.

هنر نو

هنر نو یا آرت نوو به عنوان راهنمایی برای دیسیپلین‌های مختلف، از معماری تا نقاشی، و از طراحی لوازم خانه تا تایپوگرافی استفاده می‌شود. آرت نوو به عنوان پاسخی برای سبک‌های ترکیبی است که در کل اروپا پخش شده‌است. به علاوه، این معماری از عناصر تزئینی استفاده می‌کند: ساختمان‌ها مملو از خطوط منحنی و مارپیچ هستند که از اشکال طبیعی مانند گیاهان، گل‌ها و حیوانات الهام گرفته‌اند. این تزئینات در طراحی و استفاده از رنگ ها نمود پیدا کرده‌است. اولین ساختمان این معماری توسط یک معماری بلژیکی به نام ویکتور هورتا طراحی شد. با این حال، نمونه های نمادین این نوع معماری توسط معمار فرانسوی، هکتور گیمورد ساخته شده‌اند.

آرت دکو یا هنر تزئینی

آرت دکو در فرانسه و درست قبل جنگ جهانی اول ظهور کرد. این سبک مانند آرت نوو تحت تاثیر زمینه‌های مختلف هنری و طراحی بود. این جنبش با ترکیب طراحی مدرن، عناصر دست ساز و مواد لوکس بیانگر باورهای عمیق به پیشرفت اجتماعی و فنی قاره اروپا بود. یک معمار فرانسوی، آگوست پره، پیشرو در استفاده از بتن مسلح، اولین سازه‌های آرت دکو را طراحی کرد. در سالن تئاتر الیزه پرت (1913) مشخصات این جنبش با یکدیگر ترکیب شدند. این اثر نشان دهنده‌ی فاصله گرفتن از زبان و هنر آرت نوو است.

باوهاس

سبک باوهاس در اولین مدرسه طراحی جهان در اواخر قرن بیستم متولد شد. این سبک از طراحی لوازم خانه تا هنرهای پلاستیک و حالت آوانگارد در آلمان را شامل می‌شود. رابطه بین تولید صنعتی و طراحی محصول برای طرح های معماری مدارس مهم بود و یک طرح ها یک حالت منطقی داشت. یکی از موسسان مدرسه، والتر گروپیوس، روش های تدریس انقلابی را اجرا کرد و این اصول را در آثار کاربرد و مدرن اجرا کرد.

مدرن

مدرنیسم در نیمه اول قرن بیستم شکل گرفت. این سبک در آلمان با باوهاوس، در فرانسه با لکوربوزیه و در آمریکا با فرانک لوید رایت آغاز شد. با این حال، تاثیر لکوربوزیه در درک معماری مدرن بسیار قابل توجه است. به خصوص که او می‌توانست دستورات آثار، طراحی و زمینه‌ها را ترکیب کند. برای مثال می‌توان به بیانیه “پنج نکته معماری جدید” (یا پنج نکته معماری مدرن) در سال 1926 اشاره کرد.

پست مدرن

از سال 1929 به بعد، با شروع رکود بزرگ، انتقادات به معماری مدرن شروع شد و تا اواخر دهه 1970 ادامه پیدا کرد. معماری پست مدرن برخی از اصول اصلی معماری مدرن را از یک دیدگاه تاریخی و ترکیبی جدیدی بررسی کرد. این نکات در آثار ساخته شده و متنی اجرا شدند. برای این کار، استراتژی‌های مختلف به کار گرفته شد. از این استراتژی‌ها می توان به استفاده از طعنه یا وارونه گویی، یا علاقه شدید به فرهنگ عموم اشاره کرد. کتاب “یادگیری از لاس وگانس” یکی آثار اصلی تفکر پست مدرن است.

دیکانستراکتیویزم یا ساختارشکنی

دیکانستراکتیویزم یا ساختار شکنی در دهه 1980 شکل گرفت و قواعد و فرایند طراحی را به چالش کشید. در این سبک پویایی غیر خطی برای آوردن استدلال استفاده شد. دیکانستراکتیویزم به دو مفهوم اصلی اشاره دارد: ساختارشکنی، یک تحلیل ادبی و تحلیلی است که روش‌های سنتی تفکر را مجددا بررسی کرده و آنها را پیاده سازی می‌کند، و ساختارگرایی، جنبش هنری و معماری روسی از اوایل قرن بیستم است. به عنوان یک رویداد برجسته در تاریخ ساختارشکنی می توان به نمایشگاه MoMA در سال 1988 اشاره کرد. این نمایشگاه توسط فیلیپ جانسون برگزار شد. در این نمایشگاه، آثار پیتر ایزنمن، فرانک گری، زاها حدید، رم کولهاس، دانیل لیبسکیند، برنارد چومی و ولف پریکس به نمایش گذاشته شدند.

منبع مقاله:

archdaily

ترجمه:
موسسه معنا

با دوستانتان به اشتراک بگذارید:

درباره نویسنده