مهر, 1397 دپارتمان معماری و ساختمان, مقاله معماری, موسسه معنا

معماری های‌ تک

معماری‌ های تک، نوعی تکنیک معماری است که با ترکیب اجزای صنعتی و تکنولوژیکی با فناوری پیشرفته در ساختار ساختمان مشخص می­‌شود. این جنبش معماری در دهه­‌ی 1960 پدیدار شد و در قالب مشخصه‌­ای از گذار معماری مدرنیسم به معماری پُست مدرنیسم دیده می­‌شود. معماری های تک با استفاده‌­ی سلیقه‌ای از سطوح تند و عمود و مصالح سبک وزن نمایان شد.

طراحی معمارانه با نمایش این مفهوم پیش رفت که فناوری چطور می‌­تواند با تعبیه مشخصات فنی ساختمان در نمای بیرونی ساختمان دنیا را بهبود بخشد. معماران، ریچارد راجرز و نورمن فاستر، شخصیت‌­های اصلی بودند که معماری‌ های تک را در دهه­ی 1970 اجرا کردند و این عناصر را می‌­توان در طراحی آنها در سراسر جهان مشاهده کرد.

مشخصات معماری‌ های تک

چارچوب بیرونی ساختمان‌­ها که با استفاده از معماری‌ های تک ساخته شده است، متشکل از فولاد و شیشه است که سازه­ای اسکلتی دارد و نماهای داخلی با دسترسی آسان به طبقات وسیع‌­تر شده است. مصالح مورد استفاده در ساخت ساختمان عمدتا مصالح سبک وزن بوده و لوله‌­کشی رنگارنگ است. معماری های تک طراحی محبوبی بود که در ساخت بسیاری از تفرجگاه‌­ها، استادیوم‌­ها و ساختمان‌­های تجاری به کار رفت.

نمونه‌­های معروف معماری‌ های تک

1- مرکز جان هنکاک (شیکاگو، ایالات متحده)

مرکز جان هنکاک آسمان­‎خراشی واقع در ایلینویز شیکاگو است. این بنا از جمله بلندترین ساختمان­‌های این شهر با 100 طبقه است. مرکز جان هنکاک در حال حاضر هشتمین آسمان­خراش بلند ایالات متحده است و تا 1128 فوت بالاتر از خیابان­‌های شیکاگو فرا رفته است. ساخت این بنا در سال 1965 آغاز شد و معماران شرکت اسکیدمور، اوینگز و مریل همراه با فضل الرحمن خان طراحی آن را انجام داده‌اند. نمای بیرونی مهاربندی X مانندی دارد که از اسکلت خارجی برای استحکام ساختمان در مقابل بادهای قوی و حتی زلزله استفاده کرده است.

2- مرکز پمپیدو (پاریس، فرانسه)

ژرژ پمپیدو ساختمان بزرگی واقع در پایتخت فرانسه است. این بنا زمینی به مساحت 103،305 متر مربع را اشغال می‌­کند و میزبان موزه‌­­ی ملی هنر مدرن که بزرگ‌ترین موزه­‌ی هنر مدرن در اروپا است، و کتابخانه‌­ی عمومی مرجع که کتابخانه‌­ی بزرگ عمومی است، می‌­باشد. ساخت مرکز پمپیدو از سال 1971 تا سال 1977 به طول انجامید و چندین معمار از جمله رنزو پیانو و جیان فرانکو فرانکینی ایتالیایی و ریچارد راجرز بریتانیایی طراحی آن را به عهده داشتند. این بنا یکی از بهترین نمونه­‌های اجرای معماری های تک است و اسکلت بیرونی پرکاری را برجسته می‌­سازد که از لوله‌­های رنگارنگ ساخته شده است.

3- ساختمان لویدز (لندن، انگلستان)

ساختمان لویدز در امتداد خیابان لایم در لندن انگلستان واقع شده است و مرکز شرکت بیمه‌­ی لویدز لندن است. این ساختمان بین سال­های 1978 تا 1986 ساخته شد و شرکت معماری ریچارد راجر و شرکا طراحی آن را به عهده داشت. ساختمان لویدز معماری‌ های تک را به نمایش می­‌گذارد و به دلیل ظاهرش که اکثر لوازم سازه­ای مثل پله­‌ها، آسانسورها، سیستم­‌های الکتریکی و لوله‌­های آب در نمای بیرونی ساختمان قرار دارد، به «ساختمان پشت و رو» نیز معروف است. این ویژگی از مشخصه‌­های ممتاز معماری‌ های تک است.

معماری های تک در دهه­‌ی 1970 محبوب بود اما در دهه‌­ی 1980 کاهش محبوبیت را تجربه کرد. دلیل اصلی این کاهش، ظهور معماری پست مدرن در اواخر قرن بیستم است که بسیاری از ویژگی­‌های معماری های تک را در خود داشت.

منبع مقاله:

worldatlas

ترجمه:

موسسه معنا

با دوستانتان به اشتراک بگذارید:

درباره نویسنده