اسفند, 1397 دپارتمان معماری و ساختمان, مقاله معماری, موسسه معنا

چگونه طراح داخلی حرفه‌ای شوید- بخش دوم

از متخصصین بپرسید: پرسش و پاسخ

همیشه بهترین توصیه­‌ها نزد افرادی است که در عمق ماجرا حضور دارند. به همین دلیل وبسایت لوکس‌­پد با تعدادی طراح حرف‌ه­ای و محبوب در زمینه­ معماری داخلی مصاحبه کرده تا تجربه‌­شان را از طراح داخلی شدن بگویند…

اولین بار چطور به طراحی داخلی علاقمند شدید؟

اِما هوتون

کِی وِستماس

اِما: «من قبل از اینکه در طراحی داخلی آموزش ببینم، در زمینه­ املاک و مستغلات مشغول به کار بودم. آن­جا بود که تحت تأثیر تفاوتی که یک فضای داخلی در احساسات افراد و نحوه­ زندگی آنان ایجاد می­‌کند، قرار گرفتم. این موضوع و البته چالش‌­های اجرایی و خلاقانه­ این حرفه باعث شد ناخودآگاه آن را انتخاب کنم.»

کِی: «هر چه بزرگ­تر می­‌شدم، علاقه‌­ام به ساخت­‌و ساز و هنر بیشتر می­‌شد­. مدام دکور اتاق خوابم را تغییر می‌­دادم تا آنجا که والدینم را به ستوه می‌­آوردم! با این حال وقتی می­‌دیدند چقدر به بازطراحی فضا علاقه­‌مندم، اجازه می‌­دادند ­به کار خود ادامه دهم. شانزده ساله بودم که مطمئن شدم طراحی داخلی همان شغلی است که می­‌خواهم. پس در کالج، هنر، طراحی و مُد خواندم و رتبه­ A کسب کردم، یعنی همان رتبه­‌ای که برای ادامه­ تحصیل در معماری داخلی به آن نیاز داشتم. همزمان با دانشگاه، برای پروژه‌­ای کوچک در ریچموند هیل کار می­‌کردم که همین باعث شد از همکلاسی­‌هایم پیشی بگیرم و چیزهای بسیار زیادی درباره دنیای حرف‌ه­ای بیاموزم. پس از آن به کار کردن برای طراحان داخلی معروف جهان در انگلستان، دوبی و باربادوس ادامه دادم.»

مگانا بادیانی

اِما سیمز هِلدیچ

مگانا:«من همیشه به تمام چیزهای خلاقانه علاقه داشته‌­ام، از اسکچ زدن و طراحی، تا پختن غذاهایی متفاوت برای دوستان و خانواده‌­ام. عشق من به فضاهای داخلی کاملاً اتفاقی رخ داد، یعنی درست در زمانی که تصمیم گرفتم تغییری در زندگی شغلی­‌ام ایجاد کنم و انتخابی متناسب با شخصیت خود و آنچه مشتاقانه دوست می­دارم، داشته باشم. من سررشته‌­ای از هنر یا طراحی نداشتم، اما می‌­توانستم به راحتی فضای داخلی خانه­‌ای را شکل دهم و مهم‌­تر از همه، از یافتن وسایل خاص برای خانه‌­ام و خلق طرح­‌های زیبا لذت می­‌بردم. باید به حرف‌ه­ای پا می­‌گذاشتم که مشتاقانه به آن علاقه­‌مند باشم.

شروع کردم و نگاهی به دوره­‌های آموزشی انداختم. به دوره­ دیپلم مدرسه­ طراحی KLC برخوردم. می‌‌توانم بگویم آن سال بسیار شگفت‌انگیز، قوی و رضایتبخش بود و با خوش‌شانسی تمام، بلافاصله پس از فارغ‌التحصیلی شغلی در شرکت یکی از طراحان معتبر لندن به دست آوردم (همی هم‌دوره‌ای‌‌های من اینقدر خوش‌شانس نبودند، باید بگویم کلید موفقیت من سماجت بود).»

اِما:

«زندگی حرفه‌­ای من با پروداکشنِ فیلم برای ریدلی اسکات شروع شد. البته این ساده‌­ترین مسیر برای رسیدن به طراحی داخلی نیست! اما چیزهای زیادی درباره­ مدیریت پروژه‌­های بزرگ­‌مقیاس یاد گرفتم و همین تجربه­ بسیار خوبی برای پروژه‌­های طراحی داخلی‌­ای که هم‌­اکنون انجام می‌­دهم، بود. پس از ازدواج، از‌ لندن به ویلت‌­شایر نقل مکان کردم و آن­جا بود که دوره‌­­ای گذراندم تا یاد بگیرم چگونه پرده بدوزم. چیزهای زیادی درباره­ پارچه یاد گرفتم که همان­‌ها را بعداً در مواردی چون انتخاب‌ پارچه‌­های رومبلی و دیگر وسایل پارچ‌ه­ای (از جمله کوسن، روتختی، رومیزی و …) به کار بردم. از آن­جا ناخودآگاه به این عرصه وارد شدم، چون برای مردم پرده می‌دوختم و آن­ها در سایر تصمیمات­شان در طراحی داخلی نیز با من مشورت می­‌کردند، دهان به دهان چرخید و کم کم مردم از من خواستند تمام یک فضا را طراحی کنم. جهش بزرگ من در این حرفه زمانی اتفاق افتاد که کارفرمایی پیشنهاد کرد طراحی داخلی یک ملک اربابی بزرگ را به عهده بگیرم.»

دانشگاه‌های عمومی به خانواده‌های طبقه متوسط و مرفه کمک‌های مالی کمی ارائه می‌دهند. در عوض، این دانشگاه‌ها شهریه خود را با بودجه بندی‌های دولتی تا سطح منطقی‌ای پایین نگه می‌دارند. اقتصاددانان این نوع کمک مالی ضمنی را یارانه تحصیل می‌نامند. در طول رکود، دولت‌ها تصمیم گرفتند پول خود را در جاهای دیگر هزینه کنند، بنابراین یارانه‌های تحصیل کاهش پیدا کرد. در نتیجه دانشجوهای طبقه متوسط و مرفه در اکثر مدارس دولتی با شهریه‌های بالایی مواجه شدند.

 

مدارس دیگر پولی زیادی خرج نمی‌کردند، آن‌ها فقط مقدار خود را کاهش دادند. این مسئله بدون شک ناراحت‌کننده بود، اما همانطور که قبلا ذکر شد، دانش‌آموزان همچنان علاقه داشتند به کالج بروند. حتی در کالیفرنیا که کمک هزینه‌های مالی به‌شدت کاهش پیدا کرد و اعتراضات دانشگاهی بیشتر شد، شواهد نشان می‌دهد که تعداد خیلی کمی از دانش‌ آموزان ثبت نام خود را کم کردند، برای مثال به جای دانشگاه گران قیمت کالیفرنیا، یک دانشگاه ارزان‌تر مانند دانشگاه دولتی کلرادو را انتخاب کردند.

در کنار همه اینها، اخبار خوبی نیز داریم. به دلیل رکود اقتصادی، اکثر جمعیت ما را افراد تحصیل کرده تشکیل می‌دهند.  اگر تصور کنید که مردم به هرحال مجبورند سطح تحصیلات خود را افزایش دهند، این موضوع یک منفعت غیرقابل پیش بینی  است. به علاوه، از آنجایی که در طول رکود اقتصادی، درخواست برای تحصیلات عالیه افزایش پیدا کرده‌است،  موسسه‌ها تا حدودی از بلای رکود اقتصادی در امان مانده‌اند. در واقع به دلیل اینکه درخواست برای تحصیلات تکمیلی افزایش یافته‌است، موسسه‌ها می‌توانند ثبت نام خود را افزایش دهند، یا شهریه خود را زیاد کنند تا ضررهای بخش‌های دیگر را جبران کنند.

فایزا و رادیکا
فایزا: «نحوه­ ورود من به طراحی داخلی چندان متداول نبود! بعد از فارغ التحصیلی از دانشگاه نورث­وسترن و دریافت مدرک کارشناسی در رشته اقتصاد، به هنگ­‌کنگ نقل مکان کردم تا برای شرکت برادران لیمان و در تیم ECM کار کنم. شروع من در طراحی داخلی در واقع وقتی بود که پس از دریافت مدرک MBA از دانشگاه استنفورد، در سال 2007 به لندن بازگشتم و پتانسیل بالایی در بازار گرانقیمت املاک و مستغلات دیدم. بنابراین شرکت کاسا فورما را با خدماتی نظیر ساخت و ساز، طراحی داخلی و معماری پایه‌­گذاری کردم.»

رادیکا: «من هم از مسیرهای معمول به طراحی داخلی نرسیدم؛ در واقع پس از دو دهه تجربه در تهیه­ کالاهای لوکس در تجارت پدری­ام (NAAR اینترنشنال، که کار آن خرید انحصاری عتیقه­‌جات و آثار هنری است) به شرکت کاسا فورما پیوستم. تجارت پدری برای من تجربه‌­ای بسیار ارزشمند در حوزه خرید کالاهای زیبا و انحصاری فراهم کرده بود و این مواجه‌ دائمی با لوازم دکوری زیبا، عشق من را به طراحی داخلی بیشتر کرد. در سال 2007 کمپانی خودم را راه‌­اندازی کردم- لاکچری اینتریورز- که از آن زمان شرکت طراحی داخلی و خرید کالا برای اشخاص بسیار ثروتمند بوده است. در سال 2012، نام کمپانی را به لاکچری اینتریورز لاندِن تغییر دادم و تجارت خود را منحصراً بر مدیریت پروژه‌­های آماده و طراحی داخلی متمرکز کردم.»

چه توصیه ای برای مشتاقان طراحی داخلی دارید؟

لارِن گیلبِرثورپ

ناتالی پَترِسون

لارن: «توصیه­­ شماره یک من برای طراحان مشتاق این است که از پشت لپ­تاپ­‌هایشان بلند شوند، بروند و آدم‌­ها را رو در رو ملاقات کنند! چرا زمان نگذارند و سری به استودیوهای طراحی محلی نزنند و خودشان را معرفی نکنند؟ – هرگز نمی‌­شود گفت چه پیش خواهد آمد. طراحان حرف‌ه­ای همواره سیلی از رزومه‌­های شغلی و ایمیل­‌هایی این­چنین دریافت می­‌کنند، پس احتمالاً یک لبخند و رفتاری دوستانه موفقیت‌­آمیزتر خواهد بود.

بپرسید آیا پروژه‌­ای هست که در آن کاری از دست شما بر بیاید؟ یا آیا خرده‌­کاری هست که بتوانید آن را انجام دهید و تجربه­ ارزشمند یک هفته­‌ای برای شما به ارمغان آورد؟ مهم­ترین چیز در این حرفه این است: آن­جا حاضر شوید و خود را معرفی کنید!»

ناتالی: «مهم‌­ترین کار برای آن دسته از طراحان داخلی مشتاق که امید دارند جهش بزرگی در این حرفه داشته باشند، این است که تجربه­ انجام صفر تا صدِ پروژه­‌ها را پیدا کنند، ترجیحاً بهتر است با یک طراح بسیار خوب و باتجربه شروع کنید و زمان کافی برای کسب تجربه بگذارید. به محض اینکه حسابی کارکُشته شدید، قدم بعدی این است که پورتفولیویی چشمگیر و تأثیرگذار تهیه کنید. همیشه در پورتفولیو پس از معرفی هر پروژه، نقل قول یا توصیه‌­نامه‌­ای از کارفرمایان آن پروژه قرار دهید تا عملکرد شما را تصدیق کنند و از این طریق اعتبارتان را بالا ببرید.»

اِما: «بگردید و به عنوان تمرین پروژه­‌هایی در محله­ خودتان پیدا کنید. خواهید دید که هر کدام چقدر با دیگری متفاوت است و این باعث می­شود در زمینه­‌های مختلف از جمله هتل­‌های کوچک، کشتی­‌های کوچک تفریحی، رستوران­‌ها و املاک مسکونی خصوصی، تخصص پیدا کنید. از مشاوره­ شغلی که احتمالاً از مدرسه یا دانشگاه در اختیار شما قرار می‌دهند، بیشترین بهره را ببرید و شبکه ارتباطی خود را بسازید. به گروه‌های طراحی بپیوندید و در سخنرانی­‌های مرتبط شرکت کنید تا افراد هم‌­فکر خود را بیابید. با فروشندگان مختلف ملاقات کنید و به دیدن نمایشگاه‌­های تجاری بروید. دیزاینر­های محبوب خود را در شبکه­‌های اجتماعی دنبال کنید و تا آنجا که ممکن است در آنجا تعامل داشته باشید تا هم روابطی بسازید و هم حضور تمام و کمال خود را اعلام کنید.»‌

کِی: «توصیه­ من برای هر کس که می­‌خواهد حرفهی طراحی داخلی را شروع کند این است که در این زمینه یا زمینه­‌ای مرتبط با آن دوره­‌ای بگذرانید یا درجه­‌ای کسب کنید. در پروژه­‌ها به عنوان کارآموز مشغول به کار شوید تا تجربه­ حرفه‌­ای بدست آورید که در نهایت بتوانید با آن پورتفولیویی قوی بسازید.»

مگانا: «توصیه­ای که می­توانم به هر شخصی که می­خواهد وارد این حرفه شود، داشته باشم این است که تحقیق کنید، تحقیق کنید، تحقیق کنید! تحقیق کنید و مطمئن شوید که حقیقتاً به این رشته علاقه­‌مندید. اتاقی را در خانه­ خود بازطراحی کنید، شروع کنید و پارچه­‌ها، اثاثیه و نورپردازی­‌ها را بشناسید. شروع کنید و نسبت به آنچه چشمتان می‌بیند، مشتاق و آگاه باشید. آخرین دوره­‌های آموزشی را جستجو کنید و همواره در جریان گرایشاتِ روزِ طراحی داخلی باشید. یک دوره­ آموزشی معتبر می­‌تواند به شما اعتبار و اعتماد به نفسی حقیقی بدهد تا به عنوان یک طراح داخلی پیشنهاد خود را با اطمینان ارائه دهید. در وبسایت پینترست مودبُرد بسازید، کار طراحان دیگر را در اینستاگرام ببینید و برندهای طراحی را در توییتر دنبال کنید.

تا آنجا که می­‌توانید تجربه کسب کنید و خیلی زود شبکه ارتباطی بسازید. از این طریق هم کار یاد می­گیرید و هم اعتماد به نفس پیدا می­‌کنید. اشتیاق فراوان برای کارتان داشته باشید، فروتن بمانید و سخت کار کنید…»

اِما: «خیلی مهم است که تا آنجا که می­توانید تجربه کسب کنید. جست و جو کنید- شرکت­های زیادی هستند که از دعوت کردن شما برای کسب تجربه کاری خوشحال خواهند شد. فکر می­‌کنم این هم مهم است: یادتان باشد لازم نیست برای اینکه در زمینه طراحی داخلی کار کنید حتماً طراح باشید. من تیم فوق­‌العاده خلاقی دارم که در زمینه بازاریابی، هماهنگی­ پروزه یا توسعه­ تجاری فعال­‌ا‌ند. در این حرفه گزینه­‌های بسیار زیادی پیش روی شماست.»

فایزا: «بهترین توصیه­‌ای که می­‌توانم به طراحان جوان داشته باشم این است که بر روی کارفرما متمرکز شوید. شاید طراح فوق­‌العاده‌­ای باشید اما این کافی نیست، مهارت واقعی این است که بفهمید کارفرمای شما چطور زندگی می­‌کند، از فضایی که شما طراحی می‌کنید چه می­‌خواهد و سپس آن را توأمان کاربردی و زیبا سازید.»

رادیکا: «می­‌توانم به هرکس که می­‌خواهد پا به این عرصه بگذارد بگویم باید بتوانید سبک طراحی خود را با شرایط مختلف وفق دهید. اگر یک سبک مشخص را دوباره و دوباره تکرار کنید، خیلی زود زیبایی­‌شناسی آن سبک و حسی که آن را منحصر به فرد می­‌سازد، از بین خواهد رفت. عناصر طراحی را متناسب با فضایی که در آن مشغول به کارید انتخاب کنید، و همواره مشتاق آن باشید تا اصل هر چیز را امتحان کنید.»

منبع مقاله:

amara

ترجمه:

موسسه معنا

با دوستانتان به اشتراک بگذارید:

درباره نویسنده